Aberri Eguna, 2026ko apirilaren 5a

[Euskara]

Aberri Eguna, 2026ko apirilaren 5a

Aberri Eguna ez da egun folklorikoa Euskal Herriaren askapenaren alde borrokatzen garenontzat. Gure aldetik, argi eta garbi lotzen dugu nahi dugun etorkizun sozialista eta independentistarekin. Planteamendu hau Euskal Herriarentzat eta munduko herri zapaldu guztientzat da.

Euskal Herrian bi modu daude, grossomodo, borroka politiko eta soziala bideratzeko. Espainiako eta Frantziako sistemetan txertatutako era instituzionala da bat. Horretan kokatzen ditugu burgesia handia eta baita euskal burgesia txikia ere. "Borroka" ildo hori kapitalaren aurrean amore eman duena jotzen dugu, bai maila nazionalean zein sozialean.

Bestea instituzioetatik kanpoko borroka da. Funtsean, sistemaren kanpotik egiten du lan, eta bertan dago euskal ezkerreko indarren multzoa. Bai ildo batean, bai bestean, indar politiko desberdinak daude beren dinamikekin.

Guretzat garrantzitsua da jarduera politikorako bi moduen arteko ezberdintasunak kokatzea, talka egiten baitute Euskal Herrian planteatzen den edozein gai sozial edo politikotan. Instituzioetan (espainiarrak edo frantsesak) daudenek badakite bide hila dela bai nazioaren auzirako, bai ekoizpen-sistema kapitalista aldatzeko.

Hala ere, Espainiako eta Frantziako sistemaren mende daude, eta horrek bideragarritasun ekonomikoa ziurtatzen die beren egitura politikoei eta horietako langileei. Euskal burgesiak eta EHBilduko egitura eta arduradunek ez dute etorkizun sozialistarik nahi Euskal Herriarentzat.

Inoiz ez lukete defendatuko, amaiera arte eta bere ondorio guztiekin, autodeterminaziorako eskubidea. Gai sinple batengatik, ez daude prest, ez dute helburu horren alde borrokatzeko borondaterik. Are gutxiago sozialismoagatik.

Gure ustez, ezinbestekoa da Euskal Herria klase borrokarako esparru autonomo gisa aitortzea. Euskal proletario iraultzaileak gara, eta Frantziako edo Espainiako beste batzuekin lotzen gaituena klase berekoak izatea da, ez nazio berekoak. Hori guztia haiek aitortu eta errespetatzen gaituzten neurrian. Hau da, gure esparru nazionala eta klase-esparrua onartzea.

Aldi berean, egungo euskal eta mundu-mailan, ez dugu egoki ikusten sozialismoa modu abstraktu eta aldebakarrean aldarrikatzea, testuinguru zehatz, historiko, geografiko, kultural eta politikorik gabe praktikan jartzeko orduan. Teoria hutsa gauza bat da, abstraktua, eta beste bat errealitatea eta lurralde bakoitzeko praktika zehatza. Era berean, gure aldetik, une larri, arriskutsu eta zail hauetan, Euskal Herriaren etorkizun sozialista aldarrikatzen jarraitzea erabaki dugu. Espero dugu mundu mailan antikapitalismoko eta askapen nazional eta sozialeko erakundeekin koordinatzea etorkizun hori.

Ez ditugu gure helburu estrategiko legitimoak aldatuko, nahiz eta jazarpen politikoa, boikota edo errepresio-jarduerak izan. Helburu estrategikoak jaisteak Euskal Herri Sozialistaren etsaiekiko menpekotasuna besterik ez du ekarriko. Ez dugu inoiz euskal iraultza sozialista lortuko zapaltzen eta ustiatzen gaituen sistema onartuz.

Aldi berean, ospatzen dugu, nazioarteko katebegi ahuletatik, inperialismoaren eta kolonialismoaren aurka matxinatu izana herrialde kolonizatuak eta Afrikako eta Mendebaldeko Asiako kultura ezberdinak. Saheleko Estatuen Aliantza (Burkina Faso, Mali eta Niger) horren adibide ona da.

Mendebaldeko Asian, inperialismoaren eta bere proxien aurrean matxinatu dira. Goseak ia akabatutako herriak, hala nola Yemen itxi eta blokeatua eta milioika yemendar gosete egoeran.Eutsi ez ezik, yankien/sionisten basakeriaren aurkako borrokaren adibide dira. 

Iran, Palestinako Erresistentzia eta Erresistentziaren Ardatza ahaztu gabe, elkartasun, erresistentzia eta borrokaren benetako adibidea.Zehazki, Iran matxinatu eta defendatu ez ezik, sionismoa, yankiak eta Golkoko petrolio-monarkiak kolokan jarri ditu, eta Asia Mendebaldean egoera berri bat sortu du, dagoeneko mundu mailan ondorioak dituena.

Horrek poztu egin behar ditu Euskal Herri sozialista baten alde borrokatzen dugun indarrak, eta testuinguru historiko egokian ezer ezinezkoa ez dela berresten du. Gure ustez, hau da helburu taktikoak eta estrategikoak bistaratzeko unea. Beharrezkoa da nazio-askapeneko borrokak antzeko indar iraultzaileekin eta ez dogmatikoekin kohesionatzea.

Argi dago "fronte-lerro" sakabanatuak (Euskal Herrikoak zein mundukoak) batasuna landu behar duela funtsean. Aldi berean, onartu behar dugu, eta inoiz ez ahaztu, ez dagoela formula bakar bat testuinguru historiko desberdinetarako.

Gora Aberri Eguna sozialista!

Amnistia osoa!

Independentziaren eta sozialismoaren alde! Euskal Estatu Sozialista eraikitzearen alde!

Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren Aurkako Mugimendua