Nacionales E.Herria :: 29/08/2013
[Cast/Eusk] De nuevo el muro popular, esta vez en las aguas de Donostia
Levantaremos un muro popular de agua en el puerto de Donostia. Representaremos la Ur Harresia. Que refresque a las personas imputadas

Castellano
Se acerca el fin del período vacacional, el nuevo curso asoma la cabeza. Como tantas otras veces en nuestro pueblo, está siendo una época clarificadora en cuanto a la situación de las libertades básicas. En dos palabras, continúan de vacaciones y alejadas de estas tierras.
La ilegalización de los nombramientos de la txupinera de Bilbo y del pregonero de Laudio, o los vergonzantes castigos judiciales recibidos por “los 5 de Estafeta” a raíz de la huelga general, entre otras, nos vuelven a recordar que cualquier mínima disidencia, cualquier expresión popular está en el punto de mira. Nada nuevo bajo el cielo por tanto.
Si hemos conocido en cambio nuevos pasos represivos a tener en cuenta. Hace ya un mes desde que los jóvenes de Barañain Luis y Xapo decidieron esconderse. Ocultos para visibilizar su situación y la de muchas más, con la intención de ayudar a generar las condiciones para construir un nuevo muro popular en Iruñerria. Gasteiz, Bilbo, Orereta, Donostia, Ondarru… la dinámica popular continúa haciendo camino. Hemos repetido en más de una ocasión, que ha medida que nosotras diésemos pasos desobedientes, debíamos preveer nuevos pasos represivos como respuesta. Y ya han comenzado a darlos. Han llegado numerosas multas a raíz de distintas movilizaciones y comparecencias en Iruña y Barañain. El vecindario de este último pueblo ha denunciado que sus calles están tomadas por la polícia. Se supo de las órdenes de detención antes de las penas a las que habían sido condenados, con la clara intención de evitar la formación de un nuevo muro popular. Y más grave aún, la policía registró un domicilio de Barañain en busca de Luis y Xapo. Con la intención de asustar a todas aquellas personas que estén dispuestas a practicar la solidaridad desobediente por lo visto, porque saben perfectamente que Luis y Xapo no se encontraban allí.
Nos golpean porque el camino que estamos andado está dando algunos frutos, es cierto. Pero no lo es menos, que actúan de manera tan impune porque pueden, porque estos ataques no les generan costos. ¿Qué hacer entonces? Profundizar en el camino, proponemos nosotras. En la desobediencia, pero también en su carácter popular, público y masivo. Para que cada nuevo golpe represivo se transforme en catalizador de pasos más desobedientes y masivos.
Tenemos que construir el muro popular impenetrable mediante la autoorganización, desobedeciendo, organizando nuestros odios y nuestros cariños, haciendo uso de la imaginación y el humor, tan contundentes hacia fuera como dulces hacia adentro. Piedra a piedra, pueblo a pueblo, no sólo desde Iruñerria. A partir de septiembre se nos multiplicarán las opciones para hacerlo. Se celebrará en Bilbo el juicio contra los grebalaris de Deustu, comenzará en Madrid el proceso 35/02 contra 36 ciudadanas vascas, se juzgará también a 40 jóvenes independentistas. Son 43 localidades de Euskal Herria las que cuentan con alguna persona imputada en estos juicios. Se realizarán llamamientos para organizar la protección de las personas encausadas y de los derechos agredidos. Atentas a las convocatorias, y manos a la obra.
Son alrededor de 260 personas pendientes de ser juzgadas o en espera de sentencia. Y serán cientos más en el futuro, si no logramos la suficiente presión popular como para evitarlo. Porque si no acabamos con las políticas de excepción que las posibilitan, estas injusticias nunca pasarán de presente a pasado.
El uno de septiembre, a las 12,30 en la rampa del puerto de Donostia os invitamos a poner entre todas una nueva piedra. Perdón, en esta ocasión, una nueva gota. Levantaremos un muro popular de agua en el puerto de Donostia. Representaremos la Ur Harresia. Que refresque a las personas imputadas y reviva nuestros derechos civiles y políticos frente a este bochorno represivo que hace el aire irrespirable, que ahogue a los agresores bajo las olas del compromiso.
Euskera
Oporraldien hondarretan gaude, hastear dugu ikasturte berria. Gure herrian askotan gertatu den moduan, aurtengoan ere garai argigarria izaten ari da oinarrizko askatasunen egoerari dagokionez. Labur esanda, oporretan jarraitzen dute, gure herritik urrun.
Bilboko txupineraren eta Laudioko pregoilariaren izendapenen ilegalizazioek, edo Estafetako Bostek greba orokorraren harira jasotako zigor judizial lotsagarriek, besteak beste, disidentzia ñimiñoena ere, adierazpen herrikoi oro, jopuntuan daudela berretsi digute. Alde honetatik, zaharrak berri.
Izan dugu ordea kontutan hartu beharreko urrats errepresibo berririk ere. Hilabetea igaro da Luis eta Xapo Barañaingo gazteak gordetzea erabaki zutenetik. Beraien egoera eta beste askorena ikustarazteko ezkutatu dira, Iruñerrian Herri Harresia eraikitzeko baldintzak sortzen laguntzeko asmoz. Gasteiz, Orereta, Bilbo, Donosti, Ondarru… dinamika herrikoiak aurrera darrai. Askotan errepikatu dugu, guk pausu desobedienteak eman ahala beraiek pausu errepresibo berriak emango zituztela aurrikusi behar genuela. Eman dituzte jada. Iruñean eta Barañainen antolatutako agerraldi eta mobilizazioen kontrako isun ugari heldu dira. Barañaingo kaleak poliziaz lepo daudela salatu dute bertako lagunek. Luis eta Xaporen atxilotze aginduaren berri jaso zuten abokatuek… zigorraren berri izan aurretik. Are larriagoa, poliziak Barañaingo lagun baten etxea miatu zuen Luis eta Xaporen bila. Elkartasun desobedientea praktikatzeko prest egon daitekeen edozein herritar kikiltzeko asmoa zuten, ondo baitzekiten Luis eta Xapo ez zeudela bertan.
Egiten ari garen bidea eragingarria delako kolpatzen gaituzte, egia da. Baina egia da ere oraindik kolpe hauek merkeegi ateratzen zaizkielako jarduten dutela horren lotsagabe. Zer egin orduan? Gure aburuz, bidean sakondu. Desobedientzian, baina baita honen masibotasunean eta izaera herrikoian. Kolpe bakoitza, konpromiso desobediente sakonago eta masiboagoen pizgarri izan dadin.
Iruñerritik soilik ez, euskal herri guztietatik eraiki behar dugu Herri Harresi zulakaitza. Harriz harri, herriz herri. Autoantolakuntza oinarri, desobedituz, amorrua eta maitasuna antolatuz, irudimenetik tiraka, tinko bezain samur. Irailetik aurrera biderkatu egingo zaizkigu horretarako aukerak. Deustuko grebalarien kontrako epaia izango dugu Bilbon, 35/02 prozedura abiatuko da Madrilen 36 pertsonen kontra, berdin 40 gazteren aurkako epaia ere. Euskal Herriko 43 herritan epaiketa hauetako auzipeturen bat dago, Auzipetutako lagunen eta erasotutako eskubideen inguruan babesa antolatzeko deialdiak izango dira herriz herri. Adi, eta lanera.
Irailak 1, igandea. Babestu zure traineru laranja. 12,30tan Donostiako Kaiko arranpan
260 lagun inguru dira oraindik epaiketaren edo epaiaren esperoan daudenak. Ehunka gehiago izango dira etorkizunean ere, herri presio nahikoa egiten ez badugu. Hau guztia ahalbidetzen duen salbuespen politikarekin amaitzen ez badugu, bidegabekeria hauek ez baitira inoiz iragan bilakatuko.
Irailaren 1ean, harri berri bat jartzeko gonbidapena luzatzen dizuegu Donostiako kaiko arranpan 12,30tan. Barka, tanta berri bat oraingoan, herri babesaren harresia urezkoa bilakatuko baitugu Donostiako portuan. Egun horretan, Ur Harresia irudikatuko dugu. Udako sargori errepresiboaren aurrean auzipetuak eta eskubide zibil eta politikoak freskatu eta biziberrituko dituena, erasotzaileak konpromisozko olatuen azpian itoko dituena.
Euskera
Oporraldien hondarretan gaude, hastear dugu ikasturte berria. Gure herrian askotan gertatu den moduan, aurtengoan ere garai argigarria izaten ari da oinarrizko askatasunen egoerari dagokionez. Labur esanda, oporretan jarraitzen dute, gure herritik urrun.
Bilboko txupineraren eta Laudioko pregoilariaren izendapenen ilegalizazioek, edo Estafetako Bostek greba orokorraren harira jasotako zigor judizial lotsagarriek, besteak beste, disidentzia ñimiñoena ere, adierazpen herrikoi oro, jopuntuan daudela berretsi digute. Alde honetatik, zaharrak berri.
Izan dugu ordea kontutan hartu beharreko urrats errepresibo berririk ere. Hilabetea igaro da Luis eta Xapo Barañaingo gazteak gordetzea erabaki zutenetik. Beraien egoera eta beste askorena ikustarazteko ezkutatu dira, Iruñerrian Herri Harresia eraikitzeko baldintzak sortzen laguntzeko asmoz. Gasteiz, Orereta, Bilbo, Donosti, Ondarru… dinamika herrikoiak aurrera darrai. Askotan errepikatu dugu, guk pausu desobedienteak eman ahala beraiek pausu errepresibo berriak emango zituztela aurrikusi behar genuela. Eman dituzte jada. Iruñean eta Barañainen antolatutako agerraldi eta mobilizazioen kontrako isun ugari heldu dira. Barañaingo kaleak poliziaz lepo daudela salatu dute bertako lagunek. Luis eta Xaporen atxilotze aginduaren berri jaso zuten abokatuek… zigorraren berri izan aurretik. Are larriagoa, poliziak Barañaingo lagun baten etxea miatu zuen Luis eta Xaporen bila. Elkartasun desobedientea praktikatzeko prest egon daitekeen edozein herritar kikiltzeko asmoa zuten, ondo baitzekiten Luis eta Xapo ez zeudela bertan.
Egiten ari garen bidea eragingarria delako kolpatzen gaituzte, egia da. Baina egia da ere oraindik kolpe hauek merkeegi ateratzen zaizkielako jarduten dutela horren lotsagabe. Zer egin orduan? Gure aburuz, bidean sakondu. Desobedientzian, baina baita honen masibotasunean eta izaera herrikoian. Kolpe bakoitza, konpromiso desobediente sakonago eta masiboagoen pizgarri izan dadin.
Iruñerritik soilik ez, euskal herri guztietatik eraiki behar dugu Herri Harresi zulakaitza. Harriz harri, herriz herri. Autoantolakuntza oinarri, desobedituz, amorrua eta maitasuna antolatuz, irudimenetik tiraka, tinko bezain samur. Irailetik aurrera biderkatu egingo zaizkigu horretarako aukerak. Deustuko grebalarien kontrako epaia izango dugu Bilbon, 35/02 prozedura abiatuko da Madrilen 36 pertsonen kontra, berdin 40 gazteren aurkako epaia ere. Euskal Herriko 43 herritan epaiketa hauetako auzipeturen bat dago, Auzipetutako lagunen eta erasotutako eskubideen inguruan babesa antolatzeko deialdiak izango dira herriz herri. Adi, eta lanera.
Irailak 1, igandea. Babestu zure traineru laranja. 12,30tan Donostiako Kaiko arranpan
260 lagun inguru dira oraindik epaiketaren edo epaiaren esperoan daudenak. Ehunka gehiago izango dira etorkizunean ere, herri presio nahikoa egiten ez badugu. Hau guztia ahalbidetzen duen salbuespen politikarekin amaitzen ez badugu, bidegabekeria hauek ez baitira inoiz iragan bilakatuko.
Irailaren 1ean, harri berri bat jartzeko gonbidapena luzatzen dizuegu Donostiako kaiko arranpan 12,30tan. Barka, tanta berri bat oraingoan, herri babesaren harresia urezkoa bilakatuko baitugu Donostiako portuan. Egun horretan, Ur Harresia irudikatuko dugu. Udako sargori errepresiboaren aurrean auzipetuak eta eskubide zibil eta politikoak freskatu eta biziberrituko dituena, erasotzaileak konpromisozko olatuen azpian itoko dituena.






